Because the drama is not only on the coast. It is not only about the flamingos, the lagoon, the luxury resorts or the iron fences. The drama is also in Tirana, in the heart of an area that was once sold as peace, greenery and clean air, but is now turning into an endless construction site. Dry Lake is not drying up from a lack of water, but from an excess of concrete. It is being suffocated every day by trucks, dust, noise, heavy machinery and permits that come down from above like orders to destroy even the little nature the capital has left.

Residents are not complaining about one more apartment block or one less. They are complaining about a way of governing. They are complaining that the roads are blocked by heavy-duty vehicles, that children can no longer go outside as they used to, that windows cannot be opened because of the dust, that the peace they invested in has been replaced by the noise of cranes. So the problem is not simply urban planning. It is social, economic, environmental and political.

In the olive-covered hills near Dry Lake, as Albeu.com has learned, excavation of the hillside has begun for the “Centaurea” project by the company “Bega-07” sh.p.k., owned by businessman Arben Muçobega.

This is a major construction project with 15 buildings of up to 9 floors, on an area of about 31,000 square meters of land and with nearly 94,000 square meters of construction above and below ground. This is not “development integrated with nature,” as marketing brochures usually package it. This is the classic formula of Albanian concretization: first you call the area green, then you advertise it as luxury, and in the end you hand it over to concrete.

This is where the greatest hypocrisy lies. For every such project, there is always a beautiful vocabulary: “harmony with nature,” “green lifestyle,” “new urban landscape,” “European standard.” But when the olive trees are removed, when the hills are flattened, when the landscape is destroyed and when residents live amid dust and without parking spaces, there is no marketing language left that can cover up the truth. The truth is that Tirana is losing its lungs, neighborhood by neighborhood, hill by hill, lake by lake.

Zvërnec shocked us because we saw violence in a brutal way: a citizen being dragged along the ground, private guards, fences, spray, a state appearing powerless in the face of private interests. But at Dry Lake the violence is quieter. It does not come with punches, but with permits. It does not drag people along the ground in front of cameras, but drags their lives through traffic, dust and noise every morning. It does not use pepper spray, but uses concrete as a weapon against the city.

And that is exactly what makes it more dangerous. Because when violence is visible, the citizen reacts. When violence comes with documents, decisions, signatures, 3D projects and luxury advertising, society often remains silent. This silence is our biggest problem. We are outraged when we see a body being dragged along the ground, but we do not react when an entire neighborhood is dragged toward concrete.

Dry Lake is the mirror of a Tirana that is being built without ideas, without soul, without infrastructure and without mercy for the citizen. Apartment blocks are built, but not schools. Luxury apartments are sold, but quality of life is not guaranteed. Construction sites are opened, but the community is not asked. Property prices rise, but the value of living falls. In the end, the citizen is left surrounded by walls, while those in power boast of development.

That is why Albanians have even more reason to protest, because it is not only Zvërnec. The same mentality that surrounds Zvërnec with fences is flattening the olive-covered hills at Dry Lake. The same government that talks about elite tourism on the coast talks about green residences built on concrete in Tirana. The same system that sees nature as merchandise sees the citizen as an obstacle.

Unfortunately, the years-long silence over unchecked construction in Tirana brought us the Zvërnec scandal. And today, you are protesting for Zvërnec, but turn your head toward Dry Lake as well. Because there, in silence, the same story is unfolding: Albania is being covered in concrete with permits, advertising and institutional smiles. And when a city loses its greenery, it does not lose only nature. It loses reason, breath and the future. /albeu.com/

The post COMMENT/ You’re protesting for Zvërnec, but have you seen Dry Lake? appeared first on Albeu.com.

About 4.6 million entries are recorded annually from Kosovo; from North Macedonia, around 750 thousand. Together, they make up nearly half of the “miracle” of 12 million tourists that the government proudly trumpets in its statistics.

Then comes the diaspora. These are the very people who have kept the economy afloat for decades through remittances, who buy homes, open businesses, and fill the airports and beaches every season.

When they send money, they are hailed as the “engine of development.” When they promote Albania abroad, they are proclaimed “our best ambassadors.” When they say good things about the government, the red carpet is rolled out for them and a place is made ready for them in television studios.

But it takes only for some of them to appear in a protest square for the magic to be broken. Overnight, they turn into “people coming from abroad,” “manipulated,” or “agents” of dubious agendas.

And we are not talking about strangers with no connection to this land.

Kosovo gave us the League of Prizren and the foundations of modern national history. Albanians in North Macedonia remind us of the Congress of Monastir and the alphabet we write with today. Meanwhile, the diaspora has kept alive the lifeblood of thousands of families in our hardest days.

Therefore, this double standard is as absurd as it is offensive: when they bring foreign currency, investments, or praise, they are model Albanians; when they dare to bring criticism or join a civic cause, they are treated as foreigners with no right to a voice.

If they have the legitimate right to contribute to this country, they have the same right to care about it and speak about it. The public square and public debate cannot have customs checkpoints. Or should we put up another barrier in Skanderbeg Square as well?

By Lutfi Dervishi

The post When They Come With Euros They Are Brothers, When They Come With Banners They Are Foreigners appeared first on Albeu.com.

(Si durimi po bëhet arma më e rrezikshme e Teheranit)

Në gjashtë ditët e para të luftës, Pentagoni i raportoi Kongresit një faturë prej 11.3 miliardë dollarësh. Kjo është rreth 1.88 miliardë dollarë në ditë ose, nëse preferoni, 21,800 dollarë cdo sekondë. Kjo e bën Operacionin Epic Fury fushatën ajrore më të shtrenjtë hapëse në historinë ushtarake amerikane. Por shifrat vetëm tregojnë gjysmën e historisë. Pyetja e vërtetë nuk është sa po shpenzon Amerika por sa gjatë mund ta mbajë këtë ritëm.

Irani nuk ka fituar asnjë luftë në 40 vjet, por është akoma këtu.

Logjika iraniane është e thjeshtë dhe brutale: shpenzo pak, detyro kundërshtarin të shpenzojë shumë. Gjatë luftës 12-ditore të qershorit 2025, Irani lëshoi mbi 2,000 dronë dhe 500 raketa balistike nderkohe qe SHBA konsumoi deri në 30% të stoqeve të saj THAAD për t’i ndalur. Një raketë iraniane Fattah kushton rreth 500,000 dollarë, ne kontrast interceptori që e shkatërron kushton 12.7 milionë. Çdo sulm iranian, edhe kur dështon, i kushton Amerikës njëzet e pesë herë më shumë sesa i ka kushtuar Iranit.

Mbi te gjitha nuk ka pasur asnjë dorëzim të ri interceptorësh THAAD që nga gushti 2023, dhe prodhimi i ri pritet të fillojë në prill te 2027.Kjo nuk është vetëm problem financiar por nje dobësi strategjike. Çdo muaj konflikt zbraz rezerva që do të duheshin në Ukrainë ose Tajvan, nëse gjërat do të përkeqësoheshin atje.

Presioni nuk kufizohet në qiell. Kur SHBA nisi sulmet, Irani bllokoi Ngushticën e Hormuzit, duke hequr nga tregu rreth një të pestën e furnizimit botëror me naftë dhe gaz. Çmimet e karburantit janë dyfishuar që nga fillimi i konfliktit, ndërsa 18% e ngarkesave ajrore globale janë ndërprerë. Për familjet amerikane, kjo përkthehet direkt në çmime më të larta në pompë, fatura më të medha energjie dhe mallra më të shtrenjta, jo si pasojë e largët, por si nje realitet i sotëm.

Historia e ka pare me pare këtë ekuacion. Gjatë Luftës së Vietnamit, SHBA kishte epërsi absolute ushtarake, por kundërshtari kishte durim pa kufizime politike të brendshme.

Ai durim fitoi dhe Irani e di mirë këtë mësim. Presidenti Trump deklaroi se operacionet do të zgjasnin “katër javë ose më pak” por fushata ajrore mbi Libi në 2011 zgjati 7 muaj, dhe operacioni kundër ISIS mbi 5 vjet. Çdo precedent historik tregon se konfliktet e këtij lloji rrallë mbarojnë sipas orarit të shpallur.
Dhe ky është pikërisht kalkulimi iranian.

Regjimi i Teheranit nuk u përgjigjet zgjedhjeve dhe nuk ka nevojë të shpjegojë çmimet e benzinës para deputetëve. Uashingtoni, nga ana tjetër, po ndjen peshën politike. Senatorja Elizabeth Warren deklaroi pas një seance sekrete: “Nuk ka para për 15 milionë amerikanë që humbën sigurimet shëndetësore, por ka miliarda dollarë në ditë për të bombarduar Iranin.” Ky lloj presioni nuk ekziston në Teheran, dhe kjo asimetri politike është po aq e rëndësishme sa ajo ushtarake.

Departamenti Amerikan i Mbrojtjes pretendon se programi bërthamor iranian është zhvendosur pas me dy vite nga sulmet e qershorit 2025, por regjimi vazhdon, stoqet e interceptorëve vazhdojnë të zbrazin dhe fatura ditore vazhdon të rritet. Kjo tregon se presioni ushtarak i izoluar nuk mjafton për të ndryshuar llogaritjen e Teheranit.

Çdo javë shtesë konflikt i shton Iranit kohë për t’u përshtatur, i zbraz SHBA-së rezerva strategjike dhe i rrit opinionit publik amerikan arsyet për të kërkuar një rrugëdalje. Nëse ka një moment për të negociuar nga pozita force, ai moment është tani ,jo pas gjashtë muajsh tjetër shpenzimesh dhe humbjes se avantazhit strategjik. Koha vazhdon, por jo në favorin tonë.

The post Irani nuk ka nevojë për fitore, ka nevojë për nesër appeared first on Albeu.com.

Kjo teksa po debatohej për Gjykatën Speciale, debat që eskaloi.

Por, gazetari Blendi Fevziu, ka publikuar videon pas emisionit duke treguar se Buzhala dhe Rexhaj ia zgjatën dorën njëri tjetrit, duke u pajtuar.

Më parë, Buzhala ka shkruar në Facebook, duke kërkuar falje për incidentin.

The post VIDEO/ Pajtohen dhe përqafohen mes vete Berat Buzhala dhe Albatros Rexhaj appeared first on Albeu.com.

Ky burri me qese në dorë dikur ka qenë politikani më me ndikim në Republikën e Kroacisë. Ka qenë kryeministër. Ka qenë i përkëdhelur i bashkësisë ndërkombëtare. Ka qenë i mirëpritur në Bruksel dhe në kryeqytete të tjera të rëndësishme të Europës. Më 2009 papritmas dha dorëheqje. Në fillim të dhjetorit 2010 iku nga Kroacia, por aventura e tij zgjati vetëm 24 orë: u arrestua në autostradë afër Salzburgut në Austri.

Gati 15 vite kanë kaluar nga ajo kohë. Burri me qese në dorë, i njohur me emrin Ivo Sanader, doli sot nga burgu. Deri tani, si në paraburgim ashtu edhe në bazë të vendimeve gjyqësore, ai ka kaluar në burg gati 10 vjet.

Ivo Sanader është dënuar me vendim të formës së prerë në tri raste: për përvetësimin e parave nga ndërmarrjet publike, për kërkim dhe marrje ryshfeti si dhe për dorëzimin e të drejtave menaxhuese mbi kompaninë Ina tek kompania hungareze MOL në këmbim të ryshfetit.

Ivo Sanader do të mund të hynte në histori si një personalitet i madh i politikës kroate. Para se të futej në terrenin e minuar të politikës, ai ishte drejtor teatri në Split. Fliste italisht, gjermanisht, anglisht. Kur u bë kryeministër, i dha fund trashëgimisë së plumbtë të Franjo Tuxhmanit. E orientoi Kroacinë drejt BE-së. Krijoi kushtet për arrestimin e Ante Gotovinës. Kësisoj hapi shtegun për fillimin e negociatave për anëtarësim në BE. Por gjatë qeverisjes atë e tradhtoi instinkti i pushtetit – dhe ai i lakmisë.

Dhe ja ku është tani: një burrë me një qese. I përbuzur. I harruar. I vetmuar. Dhe meritueshëm i dënuar! Ndërkohë vendi i tij është anëtar i Bashkimit Europian, është pjesë e Schengenit dhe paguan me euro. (Në NATO Kroacia ka hyrë më 1 prill 2009, atëherë kryeministër ishte Ivo Sanader). Për krejt veprat e tij, drejtësia kroate e ka dënuar me gjithsej 18 vjet burg.

Sipas ligjit, janë plotësuar kushtet që ai të lirohet paraprakisht, por deri në vitin 2032 do të jetë nën mbikëqyrje të autoriteteve.

The post Një burrë me qese në dorë… appeared first on Albeu.com.

Teksa i kërkohej llogari për sigurinë ushqime dhe premtimet për pasaportën e BE, Rama i zënë ngushtë përsëriste një refren: “Pi kamomil se nuk je mirë”.

Mesa duket, kjo është mënyra si Rama do na integrojë në Europë.

Gazetari e ironizon, duke iu përgjigjur se; “kamomili është më i mirë se kërpudhat magjike që pi kryeministri, që i shkaktojnë haluciancione dhe e bëjnë të krijojë iluzione të kota dhe premtime boshe”.

Debati:

Sejamini: Si do certifikosh laboratorët për 2 vjet kur si ke bërë për 12 vjet, mund të ma shpjegosh pak këtë mënyrë magjike se si rregullohen dhe do ti zbatosh këto gjera para se të mbyllen negociatat. I ke zbatuar dhe në prktikë, ke garantuar se mandariant nuk kanë pesticide…

Rama: Unë mund të sugjeroj ty vetëm kamomil të qetësohesh, asgjë tjetër

Sejamini: Po mo patjetër

Rama: Pi kamomil intensiv sepse nuk je mirë tani

Sejamini: Më mirë sesa kërpudhat halucunologjike të cilat krijojnë fantazi dhe iluzione

Rama: Krijojnë fantazi? Në rregull

The post Debati në studio: Kamomili që na integron në Europë appeared first on Albeu.com.

I ftuar në emisionin “Të Paekspozuarit”, Fevziu deklaroi se është ishte surprizuar nga kjo aferë dhe nga niveli i korruptimit të drejtorëve, madje e quajti Shqipërinë edhe “Republikë e drejtorëve”. Lidhur me përgjegjësinë e Veliajt, Fevziu tha se ai ka përgjegjësi politike, dhe se duhet të japë shpjegime çfarë ka ndodhur.

Biseda në studio:

Fevziu: Dua të flas me çfarë kam parë në dosje deri tani dhe i referohem dosjes, është e pabesueshme. Në historinë 34 vjeçare të ndjekjes së ngjarjeve, një gjë e tillë është befasuese. Kur e dëgjova nga Këlliçi fillimisht dhe kur u konsultova me disa persona, edhe një vit përpara, isha i befasuar. Kishte një rezervë sepse thashë, mos ekzagjerohet. Keni shkruar dikur një shkrim, “shteti i Eminit”, një shkrim në të cilin merrje një këshilltar të kryeministrit dhe e vinit si personifikimi i absurdit, ku kryeministri përtonte të merrej me punë dhe ia kishte lënë Eminit, që pastaj fitoi edhe një lloj arrogance. Kjo duket një Republike drejtorësh, me çfarë kemi parë deri tani. Është arrogance e një Republike drejtorësh, që janë të rinj dhe duhet të ishin krejt ndryshe, vijnë me shkollim të huaj dhe rezultojnë më hajdutë se ata që kanë qenë përpara. Më arrogantë dhe më të shpifur. Kjo lloj arrogance, kjo lloj sigurie, çon në këtë abuzim që kalon çdo limit. Kanë një bindje që kjo gjë nuk do të ndodhte kurrë. Jemi në një vend ku abuzimi ka shoqëruar këtë vend.

Rakipi: Po pranojmë që është një Republikë drejtorësh, pesë drejtorë në Bashkinë e Tiranës, që kanë kryer këtë akt të pabesueshëm, arrogant, etj. Tani, nëse ky që është lart mbi drejtorët… Njeriu që drejton, minimalisht nuk duhet të jetë, sepse qenka budalla pastaj, kryetari i Bashkisë, që është një administrator.

Fevziu: E paskam pyetur për këtë aferë zotin Veliaj, me emrin e drejtorit dhe me shumën konkrete. Ai tha nuk është e vërtetë. Minimalisht, duhet ti bëhet pyetja, pse ke mbajtur këtë qëndrim. E ke bërë se ke dashur ta mbrosh apo nuk ke ditur? Kur e dëgjon këtë pyetje dhe përgjigjen, fillon investigon. Pika e dytë, duhet të japë përgjigje Veliaj vetë.

Rakipi: Veliaj nuk të jep përgjigje sepse ai nuk vetë-akuzohet. Por ne jemi gazetarë. Nëse një titullari i vjedhin gjithë paratë dhe i bëjnë rrush e kumbulla, minimalisht duhet të largohet.

Fevziu: Po padyshim duhet të marrë përgjegjësi politike. Pastaj ai duhet të japë shpjegime se cfarë ka ndodhur.

The post Blendi Fevziu flet për dosjen “5D”: Shqipëria, Republikë drejtorësh! Veliaj ka përgjegjësi politike appeared first on Albeu.com.

Në emisionin “Opinion” në Tv Klan, Kryemadhi e konsideron artificial problemin që ka shfaqur Ilir Meta ditët e fundit, kur flet për tradhtarë dhe çimkaxhinj brenda Partisë së Lirisë.

Situata nisi pas sulmit kibernetik në disa kompjutera të selisë së partisë disa javë më parë, për të cilën është bërë dhe denoncim. Kryemadhi thotë se nuk ka ndodhur asnjë përgjim apo situatë e tillë, siç insinuon Ilir Meta, por fajin ia le bashkëpunëtorëve të ish-Presidentit, të cilët sipas saj e kanë bindur Ilir Metën se anëtarët e partisë janë përgjuar.

Monika Kryemadhi: Është gënjyer Ilir Meta. Sepse kur mbledh rreth vetes njerëz të cilët mendojnë që janë rrogëtarë, sepse një parti politike nuk mbahet me rrogëtarë dhe servilë sedentarë. Kur njerëzit të cilët e kanë mendjen bosh dhe nuk e mbushin dot kohën me aksion opozitar atëherë do të krijojnë armikun imagjinar. Ai material nuk është shkruar nga një profesionit, është shkruar nga një jurist i cili nuk njeh…

Blendi Fevziu: Ka shkuar një ditë dhe ka parë që s’ka servera të kamerave? Ka shkuar një ditë dhe ka gjetur ndonjë përgjues në zyrë?

Monika Kryemadhi: Jo jo. Serverat e godinës së Partisë së Lirisë janë servera që çdo 1 javë fshihen dhe riformatohen. E dyta, ka luhatje tensioni. Në luhatjet e tensionit mund të ketë një moment kontakti 1 sekond i cili është fikur dhe është ndezur përsëri.

Blendi Fevziu: Pra ky është problem elektrik apo politik?

Monika Kryemadhi: Ky është me thënë të drejtën problem njohurish. Kjo zgjidhet me IT.

Blendi Fevziu: Po çfarë kanë gjetur?

Monika Kryemadhi: Asgjë nuk kanë gjetur. Është një fantazi e krijuar nga një grup njerëzish të cilët nga rrogëtarë në Presidencë vijnë dhe bëhen rrogëtarë në Partinë e Lirisë.

Blendi Fevziu: E kanë bindur Metën që përgjohet?

Monika Kryemadhi: Jo, i kanë thënë jemi përgjuar ne, nuk kanë thënë që është përgjuar Ilir Meta. Personat i kanë thënë Ilir Metës jemi përgjuar ne. Por nuk është ky problemi i shqiptarëve. Do vijë Prokuroria, do ta shikojë, do i nxjerri si budallenj ata që i kanë bërë.

The post Kryemadhi sulmon bashkëpunëtorët e Metës: Një parti politike nuk mbahet me rrogëtarë dhe servilë sedentarë appeared first on Albeu.com.

Une kam respekt shume te madh per te gjithe mesuesit e mi dhe per mesuesin si institucion dhe me kete reagim timin, nuk dua te hamendesohet se po sulmoje mesuesin, por arsimi shqiptar, ka nevoje per nje qasje te re ne mesimdhenie, ne mbarevajtjen e ores se mesimit dhe ne edukimin e brezave.

Gazetarja e emsionit Piranjat, Mikela, ka investiguar rastin e vajzes me autizem qe mesuesja nuk e qaste ne mesim, e diskriminonte, e bullizonte, e perjashtonte nga mesimdhenia dhe vajza njehere kishte perfunduar ne banjot e pista te shkolles.

Si fillim dua t’ju tregoj se filozofia ime eshte: Nje mesues i mire eshte kur motivon nxenesin e pamotivuar per te mesuar apo kur rrit nivelin akademik te nje nxenesi nen mesatare ne saj te punes dhe jo kur ka 3, 4 apo 5 nxenes ekselent ne klase. Ekselentet e kane dhunti, e kane genetike, e kane krejt natyrale dhe punon shume apo punon pak mesuesi ata serish do te jene te suksesshem, por vijme te mesuese Dhurata dhe vajza me autizem.

Te jesh diskriminues ndaj nje femije me autizem apo nevoja te veçanta (diagnoza te ndryshme nga spektri autik), do te thote te mos e njohesh humanizmin, ta kesh zemren bosh, ta kesh ligesine dominuese mbi miresine dhe kjo do te thote se profesionin e mesuesit te mos e besh dot pasi ligesia jote mund te “bjere” edhe mbi femijet me zhvillim normal.

Nese do te shikoni ne video tek linku ne koment, mesuesja i imponon femijeve te genjejne ne saj te frikes, per te shpetuar veten.

Por si mund te edukohen femijet duke genjyer? Si dreqin mund te edukohen femijet me frike u Dhurata me diplome mesuesi?

Si?

Po si ka mundesi qe drejtoresha nuk vepron dot per te ndryshuar sjelljen e mesueses ndaj femijes dhe femijeve, si ka mundesi qe drejtoresha nuk ka autoritet perballe mesueses? Po per cfare dreqin qendron drejtoresh kur nuk e ben dot detyren e drejtorit?

Po mesuese Dhurata qe sillet me arrogance si Majlinda e Roskovecit dhe pastaj ia fut vrapit po si Bufi Roskovecit si mund te jete mesuese nje njeri pa personalitet dhe psikologjikisht e pashendetshme?

Ç’eshtje kjo mesuese qe ben te forten me drejtoreshen e shkolles, me drejtuesit e ZAV Cerrikut dhe komisionin e Etikes dhe ia mbath prej gazetares dhe me pas i thote do vrase veten?

Po kush te mban ne pune ty o Dhurata qe nuk pyet per te gjithe drejtuesit e arsimit ne Cerrik? Patronazhiste je o Dhurata apo ke ndonji lidhje fisnore me ndonji kryetar partie a deputet te zones?

Padiskutim gazetarja Mikela ka te drejte qe duhet ngritur komisioni i mjekoligjor per te vleresuar gjendjen psikologjike te mesueses pasi ajo mesuese eshte e demshme jo vetem per vajzen me autizem, por edhe per te gjithe nxenesit me zhvillim normal, pasi i frikeson, i keqtrajton, i meson te genjejne. U tregon se genjeshtra eshte e drejte. U meson se nuk ka nevoje te mbani pergjegjesi per veprimiet tuaja, pra duhet te jeni te papergjegjshem per te shpetuar prej gabimeve apo fajeve tuaja dhe jo te pranoni ato qe keni bere, pra te mbani pergjegjesi.

Mesuese Dhurata nga ana tjeter duhej qe te kerkonte ndihme si mund te sillej me nje femije me autizem? Si menaxhohet sjellja e nje femije me autizem? Kur nuk di eshte mese normale te kerkosh ndihme dhe te kerkuarit ndihme te larteson sepse deshmon deshiren per mesim te vazhduar, per te marre dije te reja, tregon fisnikeri, tregon maturi, tregon seriozitet per punen dhe misionin qe ke marre persiper me profesionin e nderuar te mesuesit.

Pergjegjesi ka edhe ministria e arsimit, padiskutim qe po. Ministria e Arsimit ka detyren paresore te trajnoje mesuesit me metodat e menaxhimit te ores se mesimit.

Pra udhezimi i ministrise se arsimit:- mos i prekni femijet me dore (mos i dhunoni) eshte i drejte, por nese nuk shoqerohen me alternativen e menaxhimit te ores se mesimit, te sjelljeve te ndryshme qe mund te manifestojne nxenes te ndryshem nuk krijon impakt. Nuk e ndryshon problemin, dhuna ne shkollat tona vazhdon sepse mesuesit (jo te gjithe) nuk dijne te menaxhojne oren e mesimit, nuk dijne si te mbajne nxenesit e pa perqendruar, te perqendruar ne oren e mesimit.

Po vajza me autizem si ndihet kur mesuesja e shikon me inat, nuk e shikon fare apo kur e nxjerre nga mesimi?

Mos ju provofte fati te keni nje femije a nip me nevoja te veçanta o Dhurata, megjithese duke te pare ty, ti edhe mund ta braktisje ate femije, por gjithsesi… nje femije eshte gjithmone nje femije, nje bekim nga zoti, nje engjell qe meriton te trajtohet me dinjitet e respekt, si te ishte i rritur.

Nuk e njoh Elenen, por kam njohur shume femije me autizem qe duan te trajtohen dhe te jene te barabarte me grupin. Nuk duan te ndihen te nenvleresuar, nuk duan te ndihen te diskriminuar, te perjashtuar sepse jane femije dinjitoz! Por, duke degjuar te atin e saj se Elena, nese i thua ulu, ulet. Eshte e degjueshme, e kuptueshme, atehere nuk e them dot me siguri, por zemra e saj mund te dij sa ka vuajtur prej diskriminimit qe mesuesja i ka bere.

Dhe ne fund, nuk mund te harroj te shkruaj edhe per nxenesit e tjere dhe prinderit e tyre ne lidhje me nje femije me autizem ne klasen e femijes tyre.

Nje femije me nevoja te veçanta, veç e ndihmon femijen tuaj duke e bere me human, me bashkepunues dhe e motivon femijen me zhvillim normal per te mesuar me teper, i rrit besimin ne vetvete dhe e larteson ate femije. E ben me heret, me te pergjegjeshem, me te pavarur me pak bullizues e te dhunshem. Si arrihet kjo! Duke trjanuar mesuesit dhe mesuesit keshillojne nxenesit e tyre, femijet tuaj se si duhet te sillen.

Shkurtimisht po u tregoj, mesuesi kur ka nje femije me autizem ne klase duhet t’u tregoj femijeve se shoku ose shoqja e tyre, prej gjendjes se tyre mund te shfaqin/manifestojne sjellje jo normale, por kjo nuk duhet t’ju bej ju te humbsini vemendjen gjate kohes qe mesuesi shpjegon mesimin. Femija meson me ane te imitimit, ç’ka do te thote se ju duhet te silleni korrekt ne menyre qe te gjithe bashke ta ndihmojme shokun ose shoqen te sillet si çdo femije me zhvillim normal, pra si ju.

The post Mësuese Dhurata nga Mollasi që veç mësuese nuk është appeared first on Albeu.com.

Avokati nga Kosova, Skënder Musa, i ftuar në studion e emisionit Opinion në Tv Klan, thotë se dy motivet që qarkullojnë, ai i një marrëdhënie homoseksuale dhe i siguracionit të jetës në Suedi, nuk qëndrojnë.

Sipas tij, autori i dyshuar Naim Murseli mund ta ketë porositur krimin për të fshehur një tjetër krim të rëndë.

Avokati dyshon që Murseli mund të jetë i përfshirë në një ngjarje kriminale në Suedi, e për këtë, autoritetet kosovare do të duhet të bashkëpunojnë me autoritetet në Suedi.

“Motivi, nuk qëndrojnë këto. Sa i përket motivit seksual apo moral, në mënyrë absolute nuk qëndron. Motivi i xhelozisë nuk lejon përgatitje, është motiv në gjaknxehtësi e sipër. Nuk qëndron dhe motivi i siguracionit. Vepra penale e vrasjes së rëndë kryehet edhe me qëllim të fshehjes së një vepre penale.

Duke analizuar personalitetin e të dyshuarit, dëshirën e flaktë të tij për t’u shoqëruar me njerëz të famshëm, ëstë një personalitet që ka pasur dëshirë të ketë famë. Në rrugën e tij ky person ka mundur të jetë i përfshirë në ndonjë krim të rëndë, në Suedi dyshoj. Krim që e ka ditur bashkëshortja.

Prokuroria e Kosovës duhet të kërkojë ndihmë edhe nga institucionet e Suedisë. Suedia është një shtet që shumë e ka rrugën e rëndë të bashkëpunimit ndërkombëtar të veprave penale. Mirëpo duke pasur parasysh që gjithë bizneset e tij kanë qenë të orientuara në Suedi, të vinte të jetonte në Prishtinë kur Kosova është në krizë ekonomike, le të dyshojë që ky person ka një të kaluar kriminale atje. Prokuroria duhet të orientohet edhe në atë drejtim. Nuk përjashtohet mundësia që të ketë të kaluar kriminale edhe në Kosovë”, u shpreh avokati Musa.

The post Vrasja e Liridonës, avokati: Naim Murseli mund të jetë i përfshirë në ndonjë krim në Suedi appeared first on Albeu.com.